Itay, Inay Nasaan Ka?

 This is a song/poem I penned three months ago. About the loneliness of a child because parents went abroad leaving the child in the care of someone else.  It pictures the feeling felt by the child:


Nasaan na ang tinatawag na ilaw ng tahanan

Nasa malayo nagsisilbing magulang nang

Mga anak ng kanyang among pinagsisilbihan.

Hindi alam kung kailan muling mabigyan



Ng pagkakataon na Makita Ang anak na naghihintay

Nasaan na ang tinatawag na haligi ng tahanan

Nasa malayo nagsisilbing utusan nang

Kanyang among gustong-gusto niyang tularan

Hindi alam kung kailan muling mabigyan

Ng pagkakataon na makita

Ang anak na naghihintay


KORO

Itay, inay nasaanka?

Init ng inyong yakap ay lumamig na

Pinalitan ng perang pinapadala

Pambili ng Ice cream para malimutan ka. Itay, inay nasaan kayo?

Kailangan ko ang mga yakap nyo

H’wag nyo sanang bayaran

Ang hinihiling ko Kailangan ko ay kayo

Nasaan na ang mga ilaw at haligi ng tahanan

Nasa malayo naghahanap buhay para

Sa kinabukasan ng anak na minamahal daw

Ngunit ang hindi ko maintindihan

Taon-taon na ang nakaraan di pa

Umuuwi mga apo na ang binubuhay

Hanggang Kailan Kabayan?

Hanggang kailan Kabayan?
Hanggang kailan ka magpapa-alipin sa ibang bayan?
Hanggang kailan mo titiisin ang insulto sa iyong kakayahan?
Na pagkatapos mong mag-aral sa unibersidad
Ikaw ay mangingibang bansa para maging alipin lamang!

Hanggang kailan kabayan?
Hanggang kailan mo titiisin na malayo ka sa mga mahal mo sa buhay?
Hanggang kailan ka hihintayin ng iyong mga anak?
Na sa katagalan, hindi na matandaan o maalala ang araw
        na sila’y iyong yakapin at halikan
Habang ikaw ay luhaang nagpapaalam
      para makipagsapalaran sa malayong lugar!

Hanggang kailan kabayan?
Hanggang kailan sarili mo ay dadamutan?
Dahil iyong iniisip na maraming nangangailangan,
At umaasa ng iyong ipapadalang dolyar!
Hanggang kailan mo rin maiiwasan
Ang maraming tukso sa iyong kapaligiran?
Na dahil sa pangungulila at problema
       ay nagiging marupok kung minsan!

Hanggang kailan kabayan?
Hanggang kailan ka aalipinin ng iyong kahirapan?
Kahirapan na bunga ng kasakiman
Ng mga kapatid nating iniluklok sa upuan ng kapangyarihan!
Kahirapan- na bunga ng kawalanghiyaan
Ng mga kapatid nating salot sa bayan!
Kahirapan- na sanhi ng hindi natin pagkakaisa at pagtutulungan!  

Ahhh…… Kabayan….
Napakabigat ng dinadala mong responsabilidad!
Hanggang kailan ka magsasakripisyo?
At kailan kaya ito magwawakas?

(This was published in different my blogs in the internet, but was all removed when the websites
upgraded due to competitions. This is now found in Definitely Filipino as my guest entry,
but I wanted to share it here for the others who would like to read about it.)

Pilipinas: Tatak Ng Alipin

Ang pangalan ng ating bansa ay simbolo ng isang alipin. Ito ay parang tatak na tayo ay pagmamay-ari ng isang amo na pinagsisilbihan natin. Bagaman masasabi natin na tayo ay malaya na sa kamay ng amo na ito, ang tatak ay hindi pa rin nabura sa ating katawan.

May kasabihan ang mga matatanda na ang marka sa katawan ng tao ay pwedeng marka na malas o marka ng pagiging swerte. At kung ating iisipin, bakit kug totoo na tayo ay malaya na, bakit kahit sa ayaw o gusto natin ay lumalayo tayo at pilit na nagpapaalipin sa ibang bansa? Bakit kailangan natin na magsakripisyo ng dugo at buhay para lamang guminhawa ang ating pamumuhay?

Bakit sa kabila ng kayamanan ng ating mahal na bansa ay hindi natin ito mapakinabangan? Bakit hindi tayo nagkakaroon ng magandang buhay, samantalang kumpara sa ibang bansa na sinakop ng mga dayuhan ay nauna pa tayong lumaya, pero bakit sila ngayon ay mas mayaman na?

Dapat maging buo ang ating kalayaan. Burahin na natin ang pangalan ng dayuhan na umalipin sa atin. Oo, palitan na natin ang pangalan na Pilipinas! Dahil ito ay ang pangalan ng hari noon ng bansang umalipin sa ating mahal na bansa ng 300 daan na taon. Naniniwala ako na bago nila tayo inalipin ay may sariling pangalan ang ating mahal na inang bayan. Yon nga lamang at nawala ito kasabay ng pagkawala, at pagkabago ng sarili natin na titik, kultura, at tradisyon.

Kung papalitan natin ang pangalan ng ating bansa, ano ngayon ang magandang pangalan nya? Ito ay matagal ng pinagpapalitan ng galing sa mataas na sangay ng gobyerno natin subalit hindi sila nagkaunawaan dahil wala silang mapagkaisahan na pangalan, gaya ng pangalan na Maharlika, at Manila. Kaya nanatili ang tatak na Pilipinas sa atin.

Pero ang pagkabigo nila noon na magkaisa sa pagpapalit ng pangalan ng bansa natin ay hindi ibig sabihin na tapos na ang usapin. Dahil, kung hindi man tayo ang magkaayos ngayon, alam ko na sa mga susunod na henerasyon ay mayroon maipapanganak na makakaisip na hindi dapat na Pilipinas ang pangalan ng bansa natin at siguradong ilalabas pa rin ang usapin na ito para pag-usapan.

Isa tayo sa henerasyon na iyan, at aking tatanungin sa inyo kung ano ang magandang pangalan na ipapalit natin sa pangalan ng ating bansa?

At kung ako ang inyong tatanungin mga mahal kong kababayan ay, PERLAS NG SILANGAN (puwede rin na PERLAS lang) sa sarili natin na wika at sa englis ay PEARL OF THE ORIENT(or simply PEARL). Ito ay batay sa pambansang awit natin na Bayang Magiliw, at saka nabanggit din ng ating GAT Jose Rizal sa kanyang mga sulat. Ang mga ibang bansa ay kumbinasyon din na naglalarawan sa kanilang bansa, gaya halimbawa ng: United States o Estados Unidos, United Kingdom o Britanya.

Kabayan, ano ang iyong palagay/opinion sa bagay na ito?

1. Gusto nyo ba na palitan ang pangalan na Pilipinas?

2. Boto ka basa pangalan na PERLAS NG SILANGAN O PEARL OF THE ORIENT?(Kung Payag ka sa pangalan na ito, ano ang dapat na itawag sa atin na mga mamamayan?)

3. Mayron ka bang maimumungkahi na pangalan na mas nababagay sa ating inang Bansa?

Tatak na Malas!

TATAK NA MALAS! 

By: C’ZAR 


 
Kabayan, totoo yata ang kasabihan
Na kung minsa ang kapalaran ng tao ay sadya ng nakatatak
Tatak na dito mo makikita kung s’ya’y swerte o malas!


Baka nga totoo!
Dahil ng aking suriin kung mayroon akong tatak
Ako’y nagulat sa aking natuklasan
Mayroon nga akong tatak!
Tatak na sa pakiwari ko’y hindi swerte kundi malas!


At hindi lang ako kabayan
Ikaw ay mayroon din nito!
At kahit saan man tayo magpunta
Dito nila tayo nakikilala kung sino tayo.


Noon taas noo kong sinasabi
At ipinagmamalaki ang aking tatak sa lahat!
Subalit ngayon ay nanlulumo ako na ito’y sabihin!
Oo, ngayong alam ko na ang sinisimbolo nito
Hindi ko alam kung ito’y aking ipagmamalaki pa rin, o, ikakahiya!


Kabayan, alam nating lahat
Na ang tatak na inilagay sa atin ay parangal
Sa hari ng dayuhang sumakop sa atin!
Ito’y simbolo na tayo’y inari at parang hayop na inalipin!


At ako ngayon ay naniniwala
Na ito ang sanhi ng malas natin!
Dahil sa mahigit isang-daang taon na sinasabing kalayaan natin
Wala tayong asenso kung hindi tayo magpapaalipin!!!


Sa aking pagmumunimuni, kabayan
Ito ang nalaman kong katotohanan!
TAYO’Y ALIPIN PA RIN!!!
Dahil dalawa lamang ang gating pagpipilian
Kakapit ka sa patalim, o, mamatay ka sa kahirapan!
At ang sinsabi nilang ating kalayaan
Ay kalayaan lamang na mamili ng among ating pagsisilbihan!!!


Ngayon ang tanong ko sayo kabayan
Kailan tayo kikilos para burahin na ang sanhi ng malas natin?
Kailan tayo kikilos para gumawa ng tatak na sariling atin,
Baka sakaling matanggal na ang malas natin!!!


Tweet